قرار دادن یک هیتر مادون قرمز با توان ۱۵۰۰ وات در حمام یا در فضای باز، کار سادهای به نظر میرسد؛ اما در واقع این کار پرخطر است. شما با ترکیب توان بالای این هیتر و بخار و رطوبت روبرو هستید؛ دو چیزی که کاملاً با یکدیگر سازگار نیستند. اگر عایقبندی مناسبی در نظر گرفته نشود، ممکن است خطاهای الکتریکی رخ دهد. این روش خوبی برای شروع صبح نیست.
ما برای مقابله با مشکلات الکتریکی، ابتدا سعی میکنیم برق را در جای مناسبش نگه داریم. از عایقهای سرامیکی با کیفیت بالا برای جدا کردن عنصر گرمایشی از بدنه هیتر استفاده میکنیم. چرا؟ چون نمیخواهیم فریم فلزی هیتر در لحظه تماس با آن، دچار برقگرفتگی شود.
از آنجایی که حمامها مرطوب هستند، رطوبت تمایل دارد وارد سیستم الکتریکی شود. به همین دلیل از سیمهایی با عایق سیلیکونی برای سیمکشی داخلی استفاده میکنیم. این سیمها میتوانند در برابر گرما و سرما مقاومت کنند بدون اینکه ترک بخورند.
حالا بیایید درباره بدنه هیتر صحبت کنیم. یک پوشش پلاستیکی ساده فقط برای ظاهر است؛ برای جلوگیری از ورود بخار به قسمتهای الکترونیکی، به یک بدنه مقاوم در برابر رطوبت نیاز داریم. ما از فنرهای EPDM استفاده میکنیم؛ چون در دماهای بالا تغییر شکل نمیدهند.
اگر این فنرها خراب شوند، رطوبت روی سمت سرد برد الکترونیکی تجمع میکند؛ این امر معمولاً منجر به خراب شدن هیتر میشود.
امنیت اهمیت زیادی دارد. ما تمام سیمها را به یک سیستم زمینگذاری مناسب متصل میکنیم؛ اگر مشکلی در داخل هیتر پیش بیاید، کلید برق به سرعت قطع میشود. بهتر است که کلید برق به صورت دستی کنترل شود، نه اینکه هیتر به صورت خودکار کار کند.
نکته آخر: گرمای شدید مادون قرمز میتواند به مرور زمان لاستیکهای ارزانقیمت را خشک کند. این امر اجتنابناپذیر است.
هر سال یک بار، فنرهای مورد استفاده را بررسی کنید؛ اگر حس کردید که شکننده شدهاند، آنها را تعویض کنید. وقتی که عایقبندی از بین برود، رطوبت وارد سیستم الکتریکی میشود و عایقبندی نیز از بین میرود. همچنین، مطمئن شوید که فضای کافی برای تهویه در بالای سقف وجود داشته باشد؛ اگر گرما در آنجا باقی بماند، میتواند عایقبندی سیمها را خراب کند.